ਖਰੀਫ਼ ਫਸਲ
ਅਰਹਰ
ਅਰਹਰ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਇਹ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਫ਼ਸਲੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲਾਹੇਵੰਦ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਅਰਹਰ ਸੋਕਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫ਼ਸਲ ਵੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਾਰਾਨੀ ਅਤੇ ਘੱਟ ਖਰਚੇ ਵਾਲੀ ਖੇਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਬੈਠਦੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੀ ਅਰਹਰ ਨੂੰ ਫਾਸਫੋਰਸ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ
ਗੰਢਾਂ ਬਣਨਾ
ਫਾਸਫੋਰਸ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਈਜ਼ੋਬੀਅਮ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਰਦਾਰ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਊਰਜਾ ਦਾ ਤਬਾਦਲਾ ਅਤੇ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਕਾਸ
ਇਹ ATP ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਫ਼ਸਲ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਾਧਾ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਪਕੜ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਫੁੱਲ ਆਉਣਾ ਅਤੇ
ਫਲੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ
ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਫਾਸਫੋਰਸ ਫੁੱਲ ਆਉਣ, ਫਲੀਆਂ ਲੱਗਣ ਅਤੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਅਰਹਰ
ਖਾਦ ਦੀ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ (ਕਿਲੋ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ)
N
25
P
50
ਸੂਖਮ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤ
ਅਣਉਪਲਬਧ
TSP ਡੋਜ਼: P ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ (ਕਿਲੋ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ)
ਡੋਜ਼
109
ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ
ਬਿਜਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਖਾਦਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜ ਤੋਂ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਪਾਸੇ (ਦੂਰੀ 'ਤੇ) ਅਤੇ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ ਸਿਆੜਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਿੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।
ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਰਾਜ : ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ
ਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦਕ ਰਾਜ : ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਬਿਹਾਰ, ਝਾਰਖੰਡ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ
ਸਰੋਤ: ਫਸਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
